Archiwa tagu: Igrzyska Olimpijskie

Czas napompować balon… Bo czemu by nie?!

Do rozpoczęcia Igrzysk Olimpijskich w Soczi pozostało już tylko kilka dni. Na tę chwilę, na moment, w którym zapłonie olimpijski znicz czeka cały świat. Czekamy i my, Polacy. Czekamy  z niecierpliwością, wszak jeszcze nigdy nasze nadzieje na medale nie miały tak silnego podłoża, jakim charakteryzują się na dzień dzisiejszy. To może być najlepsza zimowa Olimpiada w wykonaniu polskich sportowców w historii ich startów. A skoro tak? To czas już najwyższy by napompować balonik! Czas porozdawać złote, srebrne i brązowe krążki. Niech Polacy też coś mają! A jak się nie uda? Trudno. Po prostu…

Do Rosji udaje się 59 reprezentantów Polski. Tylko, ilu z nich, ilu z tak licznej grupy naprawdę ma szansę  na medalowe miejsce? Na ile krążków możemy liczyć, by później, w razie wielkiej klęski naszych sportowców (odpukać!), nie odchorowywać rozczarowania przez kilka następnych tygodni? Agencja prasowa Associated Press uważa, że ‚tylko’ cztery medale trafią na szyje Polaków, natomiast Apoloniusz Tajner, już w dwunastu startach upatruje szansy na podium. Trochę duży przeskok. Wygląda na to, że w pierwszym przypadku, do Rosji uda się sama Justyna Kowalczyk (3) w asyście Kamila Stocha (1), natomiast sądząc po słowach Prezesa PZN, śmiało można by pomyśleć, iż Polacy wylecieli do Soczi jako jeden z hegemonów zimowych sportów. Jaka jednak jest rzeczywistość?

Najwięcej medali na zbliżających się Igrzyskach zdobyć może oczywiście Justyna Kowalczyk. To Polka wjechała do olimpijskiej wioski z tytułem naszej największej gwiazdy i faworytki do wszelkiej maści medali. Bez względu na aktualną formę, bez względu na kontuzję stopy i zachwiane przygotowania, kibice są przekonani o sile naszej narciarki i mają wszelkie prawo oczekiwać od niej sukcesów, czytaj: złotych medali. Szczególnie w biegu na 10 km, na koronnym dystansie polskiej biegaczki, będziemy ‚regulować odbiorniki’ by cała okolica, która akurat nie jest zainteresowana trzytygodniowym maratonem sportowym, także mogła napawać się pięknem Mazurka Dąbrowskiego.
Nie oszukujmy się, Justyna Kowalczyk jest Justyną Kowalczyk a jak wiemy, Justyna Kowalczyk jest królową biegów narciarskich. Któż więc jeśli nie ona, miałby na dekoracji medalowej pochylać głowę w celu ułatwienia organizatorom założenia na szyję najcenniejszego krążka? Wiadomo, że jest przecież jeden szkopuł i nosi on imię Marit ale… Miejsc na podium jest przecież więcej niż jedno, w każdym ze startów do ‚wygrania’ będą aż trzy medale i w każdym biegu na długim dystansie, Justyna będzie jedną z dwóch największych faworytek. Także każde inne miejsce niż pierwsze (w klasyku), drugie lub trzecie (w stylu dowolnym) naszej zawodniczki będzie porażką. Choć, jakby się dłużej nad tym zastanowić, biorąc pod uwagę wszystkie za i przeciw, generując najczarniejszy z możliwych scenariuszy, wychodzi na to, że Kowalczyk równie dobrze mogłaby zostać najjaśniejszą gwiazdą IO, jak i największą przegraną tej imprezy. I prawdopodobnie, polskich kibiców nic a nic by to nie zdziwiło. Zawiało paradoksem na kilometr ale właśnie tak należy postrzegać sytuację polskiej biegaczki. Liczymy na medale, wręcz tego od niej oczekujemy, gdzieś jednak w głębi mamy pewną obawę, przeradzającą się niekiedy w negatywną pewność, iż w posiadaniu Justyny może nie znaleźć się ani jeden krążek…

O ile pewność kibiców co do zwycięstw naszej biegaczki mogła w ostatnim czasie sporo osłabnąć, o tyle w oczach fanów na głównego i jedynego pewniaka do ‚złota’ wyrósł Kamil Stoch. Któż inny, chciałoby się zapytać ale lepiej nie zapeszać. Jest forma, co najważniejsze, jest technika, za którą idą wysokie noty i jest dobra wyjściowa pozycja (lider). Wszystko inne leży w nogach i głowie Stocha. Jeśli wykorzysta swoje wszystkie atuty a wiatr nie będzie się w to wszystko mieszał, na co najmniej 95% będziemy mieli mistrza olimpijskiego. Ale zaraz, tak samo mówiliśmy przed Turniejem Czterech Skoczni i każdy wie jak to się skończyło…

Kamil zawalczy o zwycięstwo na skoczni normalnej i dużej, zawalczy także wraz z kolegami o medal w drużynówce. Czy jednak reszta naszego zespołu, czyli Piotrek Żyła, Dawid Kubacki, Maciek Kot i Janek Ziobro są w stanie pomóc naszemu liderowi w konkursie drużynowym a także zaskoczyć w konkursach indywidualnych? Chciałoby się krzyknąć: czemu nie?! Skoro Ziobro i Biegun potrafili wygrać konkursy w PŚ, dlaczego tego samego nie miałby dokonać kolejny Polak? Wszystko jest możliwe, stąd odbieranie naszym skoczkom wszelkich szans na olimpijskie podium, byłoby czystą głupotą…

Obok Justyny Kowalczyk i skoczków narciarskich, duże i przede wszystkim liczne szanse na sukces, będą miały biathlonistki. Magdalena Gwizdoń, Krystyna Pałka, Weronika Nowakowska – Ziemniak i Monika Hojnisz czyli nasza nieprzewidywalna czwórka. W przypadku tych dziewczyn, nie trzeba szukać powodów, które miałyby forować właśnie Polki w starciu z zawodniczkami takimi jak Tora Berger czy Daria Domraczewa, wystarczy cofnąć się w czasie do Mistrzostw Świata i przypomnieć sobie, z jakiej pozycji startowały wtedy Pałka i Hojnisz oraz ile radości sprawiły nam sięgając po medale… Może tym razem o niespodziankę postarają się Magda i Weronika? Może, choć najwięcej radości sprawiłby nam bezsprtzecznie medal w sztafecie…

Ostatnią ‚grupą’, na którą będziemy spoglądać z nadzieją są oczywiście nasi panczeniści. Zarówno kobiety jak i mężczyźni nie będą walczyć tylko o honor. Medale? Przy dobrych wiatrach szybkich łyżwach, optymista mógłby pomyśleć o czterech szansach. W obu startach drużynowych oraz indywidualnych Zbigniewa Bródki i Kasi Bachledy. W ich przypadku, dodatkowym plusem będzie złość spowodowana fatalnymi warunkami zakwaterowania. Co jak co ale akurat takie ‚pobudki’ najlepiej potrafią wstrząsnąć Polakami i zmotywować ich do działania. Nawet jeśli nie udałoby się sięgnąć po cztery krążki olimpijskie, przyjemność sprawiłby nam chociaż jeden, mały brązowy medalik. Bo czemu by nie?

Jak zawsze, jak co dwa lata (licząc letnie i zimowe Igrzyska), na największą sportową imprezę, Polska wysyła małą grupę sportowców mających realne szanse medalowe a także większą zgraję turystów, którzy na IO jadą bardziej w celu pojawienia się na liście startowej aniżeli walki o chociażby pierwszą dziesiątkę. Tak to już jest i raczej tego się nie zmieni a jedynym dla nas plusem takiego stanu rzeczy jest fakt, iż nasza reprezentacja dużo lepiej wygląda na ceremonii otwarcia Igrzysk w liczbie 50+, niż jeśli miałoby tam kroczyć zaledwie kilkunastu sportowców. Przecież nie jesteśmy pionkami, przecież to Biało – czerwona armia a nie jednoosobowa delegacja z Jamajki. A skoro tak, to…

Wariantem optymistycznym na Soczi będzie 8 albo i więcej medali. 2 złote Kamila Stocha i chociaż brąz w drużynówce skoczków, co najmniej trzy medale Justyny Kowalczyk i chociaż po jednym w Biathlonie i Łyżwiarstwie Szybkim. Da się zrobić? Da się! Napompujmy balon! Niech nasi sportowcy mają dodatkowy bodziec w walce o szczyt!

O wariancie pesymistycznym lepiej nie wspominać. Chyba każdy zna tę początkową cyfrę, której nie chcielibyśmy za żadne skarby oglądać w dorobku naszych Olimpijczyków…